Voor Olympia was dit de wedstrijd van de waarheid want bij verlies was er geen deelname aan de play-offs. De eerste periode startte dan ook evenwichtig met een licht dominerend HYC en een eerste doelpunt door Timo Dewin op 4’17”. Aangevers van dienst waren Buck Rombouts en Joep Vercammen. 0-1 dus. De eerste powerplay voor HYC was het terug prijs en scoorde Rick Steadman op assist van Mitch Morgan en Vincent Morgan (0-2 op 7’46”). Olympia dus op achtervolgen aangewezen en Seppe Sysmans kon op 12’38” de aansluiting scoren (1-2) maar Ben Torremans kon een minuutje later alweer terug uitlopen, opnieuw de Morgan Brothers als aangevers (1-3 op 13’30” op powerplay). 40” later wist Olympia via Seppe Sysmans terug aan te sluiten (2-3 op 14’10””). Amper straffen, redelijk hockey, wat wil een mens meer.

De tweede periode had een gelijkaardig scenario maar met de tweede lijn meer op het voorplan. Al na 1’52” scoorde Luke Girard de 2-4 na een pass van Ben Vercammen maar Seppe Sysmans kon tegenscoren op 5’14” voor 3-4. Binnen de minuut was Rick Steadman daar weer die een assist van Ben Vercammen en Luke Girard rustig binnenlegde (3-5 op 6’04”). De wederoptredende Jesse Boucher kon de Olympia terug laten aansluiten tijdens een powerplay en scoorde 4-5 op 7’32”. Vlak voor de rust kon Mitch Morgan nummer 6 scoren na assist van Buck Rombouts (4-6 op 16’41”). Iets meer straffen, redelijk hockey, wat wil een mens meer.

De derde periode viel na 9’29” de 4-7 na een knappe Morgan aanval via Mitch Morgan en een weergaloze afwerking van Vincent Morgan. Dit was tegelijk het signaal voor bepaalde spelers van Olympia om iets anders te gaan doen dan hockey spelen. Op een schandelijke manier wisten Ferrari, Barrett en O’Neill zich in de kijker te spelen door gewoon door het lint te gaan en zonder enige aanleiding alle frustratie van een mislukt kampioenschap en randverschijnselen af te reageren op onze spelers die gelukkig het hoofd koel wisten te houden. Barrett en Ferrari mochten hun seizoen afsluiten met een game misconduct. Mitch Morgan was één van de slachtoffers door een schouderblessure. Het is niet zo dikwijls gezien dat spelers door eigen publiek worden uitgejouwd. Ons antwoord was een extra doelpunt van Rick Steadman (4-8 op 14’20” na assist van Nils Vroemans en Dries Leirs) en de afsluiter door uitblinker Vincent Morgan die de eindscore mocht vastleggen op 18’55” na een assist van Buck Rombouts.

Ondanks een tegenstrever die geen hockey meer wilde spelen toch een verdienstelijke wedstrijd en gelukkig voor ons zijn de kwetsuren beperkt gebleven. Toch blijft de zure smaak van flippende imports die een schande voor de sport zijn.